Strona główna
» Technologia
»
Cyfrowe waluty banków centralnych (CBDC): praktyczny przewodnik po infrastrukturze stojącej za pieniędzmi cyfrowymi
Cyfrowe waluty banków centralnych (CBDC): praktyczny przewodnik po infrastrukturze stojącej za pieniędzmi cyfrowymi
O cyfrowej walucie banku centralnego (CBDC) często mówi się jak o „gotówce na telefonie”. Rzeczywistość inżynieryjna jest jednak szersza. Użyteczna CBDC wymaga warstwy emisyjnej i rozliczeniowej, reguł dostępu do niej, interfejsów dla banków i dostawców płatności, portfeli użytkowników lub innych instrumentów płatniczych, mechanizmów kontroli prywatności, zabezpieczeń przed oszustwami, odporności operacyjnej oraz – w niektórych projektach – możliwości pracy w trybie offline. Dlatego technologię tę lepiej rozumieć jako ekosystem płatności niż jako pojedynczą aplikację lub rejestr.
Prace nad CBDC pozostają szeroko zakrojone. W badaniu Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) z 2024 roku, opublikowanym w sierpniu 2025 roku, 85 z 93 ankietowanych banków centralnych (91%) stwierdziło, że rozważa wprowadzenie CBDC w wersji detalicznej, hurtowej lub obu. Prace nad CBDC w wersji hurtowej były generalnie bardziej zaawansowane. Zobacz wyniki badania BIS dotyczącego CBDC z 2024 roku .
Punkt końcowy płatności detalicznych to tylko widoczny element CBDC. Za nim kryją się rejestr, tożsamość, API, bezpieczeństwo i usługi pośredniczące, które muszą działać jako jeden system.
Podstawy CBDC: co właściwie podlega digitalizacji?
CBDC to pieniądz banku centralnego reprezentowany w formie cyfrowej. Najważniejsza różnica nie polega na tym, czy wykorzystuje on blockchain, ale na tym, dla kogo jest przeznaczony i jak zorganizowane są roszczenia, rejestry i dostęp.
Instrument
Typowy emitent lub zobowiązanie
Główni użytkownicy
Implikacja infrastrukturalna
CBDC detaliczne
Bank centralny
Gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa
Wymaga obsługi dużych płatności detalicznych, wdrażania, portfeli, kontroli prywatności, obsługi klienta i często planowania offline.
Hurtowy CBDC
Bank centralny
Banki i inne uprawnione instytucje finansowe
Kładzie nacisk na ostateczność rozliczeń, płynność, integrację papierów wartościowych lub walut, tożsamość instytucjonalną i odporność o wysokiej wartości.
Depozyt w banku komercyjnym
Bank handlowy
Klienci banku
Działa w oparciu o centralne systemy bankowe i szyny płatnicze; roszczenia klientów kierowane są do banku, a nie bezpośrednio do banku centralnego.
Stablecoin
Zwykle prywatny emitent lub umowa
Różnie
Zależy to od rezerw, wykupu, depozytu, technologii blockchain i wyborów regulacyjnych.
Niezabezpieczony kryptoaktyw
Brak emitenta banku centralnego
Różnie
Zazwyczaj opiera się na publicznej lub objętej pozwoleniem rozproszonej sieci i wartości rynkowej, a nie na pieniądzach banku centralnego.
Praktyczny wniosek jest prosty: „cyfrowy” nie oznacza „łańcucha bloków”. BIS od dawna zauważa, że infrastruktura CBDC może wykorzystywać konwencjonalną, centralnie sterowaną bazę danych lub technologię rozproszonego rejestru (DLT). Właściwy wybór zależy od celów politycznych, modelu operacyjnego, wymagań dotyczących odporności, przepustowości i zarządzania, a nie od preferencji dotyczących konkretnego hasła.
Stos infrastruktury CBDC
1. Emisja, wykup i księga główna
System centralny musi odzwierciedlać, ile CBDC istnieje, kto lub co jest uprawnione do jego transferu oraz kiedy transfery stają się ostateczne. Bank centralny pozostaje odpowiedzialny za emisję i wykup, nawet gdy prywatni pośrednicy obsługują usługi dla klientów.
Przydatny model referencyjny opracowany przez Grupę Konsultacyjną BIS ds. Innowacji i Gospodarki Cyfrowej opisuje cztery podstawowe procesy w handlu detalicznym: rejestrację użytkowników, tworzenie CBDC poprzez „wpłatę”, likwidację CBDC poprzez „wypłatę” oraz transfer wartości w ramach rejestru. Proponowana architektura wykorzystuje model hybrydowy, który dzieli odpowiedzialność między bank centralny a pośredników prywatnych. Zobacz propozycję architektury CBDC dla handlu detalicznego BIS .
Projekt rejestru musi odpowiadać na pytania operacyjne, takie jak kolejność transakcji, zapobieganie duplikatom płatności, ostateczność rozliczeń, odzyskiwanie po awarii, uzgadnianie i audytowalność. Wymagania te mają znaczenie, niezależnie od tego, czy implementacja wykorzystuje tradycyjną bazę danych, DLT z uprawnieniami, czy inną architekturę.
2. Pośrednicy i model dwupoziomowy
Wiele projektów detalicznych systemów CBDC nie zakłada, że bank centralny stanie się codziennym punktem obsługi dla milionów użytkowników. Zamiast tego banki lub dostawcy usług płatniczych mogą zajmować się wdrażaniem klientów, dystrybucją portfeli, monitorowaniem oszustw, odzyskiwaniem kont i wsparciem na pierwszej linii, podczas gdy bank centralny zarządza lub kontroluje rdzeń monetarny.
Ten dwupoziomowy model zapewnia przestrzeń dla konkurencji sektora prywatnego, jednocześnie utrzymując pieniądz bazowy jako zobowiązanie banku centralnego. Zmniejsza on również potrzebę gromadzenia przez bank centralny wszystkich informacji o klientach. Wymaga jednak pracy w zakresie interfejsu i zarządzania: pośrednicy potrzebują spójnych reguł dotyczących tożsamości, kontroli sankcji, komunikatów transakcyjnych, obsługi błędów, procedur rozstrzygania sporów i dostępności usług.
3. Usługi tożsamości, dostępu i zgodności
Infrastruktura CBDC musi decydować o tym, w jaki sposób osoba lub instytucja udowadnia prawo do otwarcia, zasilenia, użytkowania, odzyskania lub zamknięcia portfela lub konta. W systemach detalicznych zazwyczaj wiąże się to z wymogami KYC (Know Your Customer), przeciwdziałaniem praniu pieniędzy (AML), sankcjami, oszustwami i ochroną konsumentów.
Tożsamość nie musi oznaczać, że bank centralny widzi rzeczywistą tożsamość każdego użytkownika. Architektury mogą oddzielić dane identyfikacyjne przechowywane przez dostawcę płatności od identyfikatorów transakcji używanych przez system rozliczeniowy. Dokładny model prywatności jest wyborem politycznym i prawnym w takim samym stopniu, jak kryptograficznym.
4. Interfejsy API i warstwa usług
Interfejsy programowania aplikacji (API) stanowią tkankę łączną między rdzeniem monetarnym a usługami, z którymi faktycznie stykają się użytkownicy. Dobrze zaprojektowana warstwa API umożliwia połączenie wielu banków, portfeli, sprzedawców i dostawców technologii finansowych bez konieczności niestandardowej integracji z rejestrem banku centralnego.
Projekt Rosalind, realizowany przez BIS Innovation Hub, przetestował ten pomysł, wykorzystując dwupoziomowy model detalicznej platformy CBDC. Prototyp udostępnił 33 punkty końcowe API w sześciu kategoriach funkcjonalnych i przetestował ponad 30 przypadków użycia. Projekt doszedł do wniosku, że warstwa API może abstrahować różnice w podstawowych projektach rejestru, ale musi być spójna z modelem prywatności i operacyjnym platformy CBDC. Zobacz raport projektu Rosalind .
5. Portfele, karty, akceptacje handlowe i inne punkty końcowe
W przypadku detalicznej platformy CBDC punktem końcowym może być aplikacja bankowa, dedykowany portfel, karta inteligentna, przepływ płatności w telefonie komórkowym, terminal POS, kod QR lub inny element. Punktem końcowym nie jest sama waluta, lecz mechanizm dostępu do systemu CBDC.
Projektanci muszą uwzględnić dostępność, odzyskiwanie utraconych urządzeń, uwierzytelnianie, akceptację sprzedawców, potwierdzenia transakcji, limity, dostępność dla osób z niepełnosprawnościami oraz wsparcie dla użytkowników nieposiadających nowoczesnych smartfonów. Technicznie sprawna księga rachunkowa nadal może nie sprawdzić się jako publiczny system płatności, jeśli te punkty końcowe będą trudne w obsłudze.
6. Płatności offline
CBDC offline to jeden z najtrudniejszych problemów infrastrukturalnych, ponieważ system może potrzebować transferu wartości, gdy żadne z urządzeń nie może połączyć się z rejestrem online. Rodzi to ryzyko podwójnego wydatkowania, naruszenia bezpieczeństwa urządzenia, nieaktualnych sald i niespójnego stanu.
W podręczniku BIS Project Polaris podkreślono, że nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania offline. Rozwiązania mogą obejmować bezpieczny sprzęt, wartości przechowywane, protokoły przesyłania danych między urządzeniami, limity ryzyka oraz późniejszą synchronizację z systemem online. Zobacz podręcznik Project Polaris offline CBDC . Przegląd rozwiązań o ograniczonej łączności, przeprowadzony przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) w 2025 roku, podobnie obejmuje karty o ograniczonej łączności i podejścia urządzenie-urządzenie, podkreślając kompromisy między formatem, cyberbezpieczeństwem, prywatnością i użytecznością; zobacz przegląd IMF Limited Connectivity CBDC .
7. Cyberbezpieczeństwo, odporność i kontrola operacyjna
Ponieważ CBDC może stać się krytyczną krajową infrastrukturą płatniczą, nie można dodać odporności na samym końcu. System wymaga głębokiej obrony: silnego zarządzania kluczami, segmentacji sieci, bezpiecznego tworzenia oprogramowania, zarządzania lukami w zabezpieczeniach, kontroli dostępu uprzywilejowanego, monitorowania transakcji, tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych, tworzenia witryn odzyskiwania danych po awarii, reagowania na incydenty oraz regularnych testów.
Cele dostępności muszą również uwzględniać zależności spoza centralnego rejestru: sieci telekomunikacyjne, usługi tożsamości, infrastrukturę chmurową lub centrów danych, systemy pośredniczące, akceptację sprzedawców oraz sprzętowe moduły bezpieczeństwa. Konto CBDC zależne od jednego kruchego komponentu zewnętrznego nie jest odporne tylko dlatego, że jego rejestr jest replikowany.
8. Architektura danych i prywatność
Prywatność to własność infrastruktury, a nie tylko deklaracja polityczna. Projektanci muszą decydować, jakie dane są tworzone, gdzie są przechowywane, jak długo są przechowywane, które strony mogą łączyć zapisy transakcji z tożsamościami oraz co może zostać ujawnione zgodnie z prawem.
Przydatne techniki obejmują minimalizację danych, pseudonimizację identyfikatorów, oddzielenie danych tożsamości od danych transakcyjnych, szyfrowanie, rejestrowanie dostępu oraz widoczność danych opartą na rolach. Bardziej zaawansowane technologie zwiększające prywatność mogą być odpowiednie w niektórych projektach, ale muszą nadal wspierać kontrolę oszustw, obowiązki prawne, wydajność i odzyskiwanie operacyjne.
9. Interoperacyjność i powiązania transgraniczne
CBDC rzadko istnieje w izolacji. Infrastruktura krajowa może wymagać połączenia z pieniędzmi banków komercyjnych, systemami płatności natychmiastowych, sieciami kart, platformami papierów wartościowych lub innymi CBDC. Interoperacyjność oznacza zatem więcej niż tylko formatowanie wiadomości: może wymagać kompatybilnych reguł tożsamości, godzin pracy, ustaleń dotyczących płynności, mechanizmów walutowych, ram prawnych i modeli rozliczeniowych.
W przypadku zastosowań hurtowych i transgranicznych, eksperymenty takie jak projekt BIS mBridge i projekt Icebreaker badały wspólne platformy i powiązane systemy krajowe. Są to raczej eksperymenty niż uniwersalne projekty, ale pokazują, dlaczego transgraniczne decyzje projektowe łatwiej jest podejmować na wczesnym etapie niż modernizować po tym, jak systemy krajowe zostaną już naprawione.
Centralna baza danych czy DLT?
Pytanie
Konwencjonalna scentralizowana lub replikowana baza danych
Uprawniony DLT
Zarządzanie
Wyraźne aktualizacje kontroli operatora centralnego.
Uprawnienia do aktualizacji mogą być rozdzielone pomiędzy zatwierdzonych walidatorów.
Przepustowość
Często łatwiej jest je zoptymalizować w przypadku bardzo dużych wolumenów sprzedaży detalicznej.
Konsensus i replikacja mogą powodować dodatkowe utrudnienia w koordynacji.
Stan współdzielony
Działa dobrze, gdy wystarczy jeden autorytatywny operator.
Może być przydatne, gdy kilka autoryzowanych instytucji potrzebuje wspólnego, zsynchronizowanego rekordu.
Programowalność
Można go zaimplementować w usługach aplikacyjnych lub logice rejestru.
Można to również wdrożyć poprzez mechanizmy podobne do inteligentnych kontraktów.
Złożoność operacyjna
Znana technologia i model sterowania.
Przedstawiono zarządzanie walidatorami, konsensus, operacje węzłowe i dodatkowe zagadnienia bezpieczeństwa.
Istotne jest to, że żadna z architektur nie jest automatycznie bardziej „cyfrowa”. CBDC może być zaawansowany technologicznie bez użycia technologii blockchain, a system oparty na technologii DLT nadal wymaga konwencjonalnej infrastruktury do obsługi tożsamości, interfejsów API, monitorowania, urządzeń, wsparcia i zarządzania.
Jak może przebiegać płatność detaliczna CBDC
Rejestracja: bank lub zatwierdzony dostawca płatności weryfikuje użytkownika i tworzy wymagany portfel, konto, alias lub dane uwierzytelniające.
Finansowanie: użytkownik konwertuje gotówkę lub pieniądze banku komercyjnego na CBDC, co powoduje utworzenie lub przydzielenie odpowiedniego salda CBDC lub jego wartości zgodnie z zasadami systemu.
Płatność: użytkownik autoryzuje przelew. Infrastruktura pośrednicząca i główna weryfikują żądanie, stosują limity i kontrole oraz rozliczają przelew w sposób ostateczny.
Powiadomienia i rejestry: płatnik i odbiorca otrzymują informacje o statusie, podczas gdy system rejestruje tylko dane wymagane przez wybraną architekturę i ramy prawne.
Realizacja: użytkownik może wymienić CBDC z powrotem na inną formę pieniądza, zmniejszając lub niszcząc odpowiadającą jej reprezentację CBDC, zależnie od potrzeb.
Płatność offline znacząco zmienia krok trzeci, ponieważ ostateczna walidacja online może nie być dostępna w momencie przelewu. Dlatego funkcjonalność offline wymaga dedykowanego projektowania zabezpieczeń, sprzętu, synchronizacji i odzyskiwania, a nie prostego przełączania trybu offline.
Praktyczna lista kontrolna do oceny infrastruktury CBDC
Odpowiedzialność i zarządzanie: Kto wydaje CBDC, kto obsługuje poszczególne elementy i kto ponosi odpowiedzialność w razie awarii?
Księga rachunkowa i rozliczenie: Co stanowi ostateczność i w jaki sposób obsługiwane są duplikaty, anulowania i odzyskiwanie?
Model dystrybucji: Jakie obowiązki ma bank centralny, a jakie banki i dostawcy usług płatniczych?
Tożsamość i zgodność: Kto przeprowadza kontrole KYC/AML i jakie informacje docierają do banku centralnego?
Prywatność: Czy dane są minimalizowane i rozdzielane według ról? Czy tożsamości można powiązać z transakcjami i kto to robi?
Wydajność: Czy system jest w stanie sprostać oczekiwanym szczytowym wolumenom transakcji i wymaganiom dotyczącym opóźnień?
Odporność: Czy istnieją liczne obszary awarii, rozwiązania umożliwiające odzyskiwanie danych po awarii oraz sprawdzone procedury ciągłości działania?
Możliwość pracy w trybie offline: Czy jest wymagana? Jeśli tak, jaki sprzęt zabezpieczający, limity wartości, synchronizacja i zabezpieczenia przed oszustwami są potrzebne?
Interoperacyjność: Czy CBDC może współpracować z istniejącymi systemami płatności, bankami, sprzedawcami i potencjalnie systemami zagranicznymi?
Kanały dostępu: Czy smartfony, karty, telefony komórkowe lub kanały wspomagane są obsługiwane przez docelową grupę odbiorców?
Strategia dostawcy: Czy można wymienić lub udoskonalić podzespoły, nie ograniczając banku centralnego do jednego dostawcy?
Obserwowalność operacyjna: Czy monitorowanie, rejestry audytów, wykrywanie incydentów, uzgadnianie i procesy wsparcia są zaprojektowane od samego początku?
Co bieżące projekty ujawniają na temat kierunku rozwoju infrastruktury CBDC
Obecne projekty wskazują na modułowe ekosystemy, a nie na jeden, uniwersalny stos CBDC. Prace BIS nad wymaganiami technicznymi podkreślają interoperacyjność, skalowalność, projektowanie zorientowane na użytkownika, bezpieczeństwo i prywatność danych jako wymagania wysokiego poziomu; patrz wymagania techniczne BIS . Wirtualny podręcznik MFW dotyczący CBDC , zaktualizowany w listopadzie 2025 r., również traktuje CBDC jako wyzwanie w zakresie polityki, operacji, technologii, prywatności, cyberodporności i adopcji.
Projekt cyfrowego euro stanowi aktualny przykład zastosowania tego modułowego myślenia. Po zakończeniu fazy przygotowawczej w październiku 2025 r. Eurosystem przeszedł do dalszych prac technicznych. Opublikowane prace nad architekturą obejmują obszary takie jak funkcjonalność offline, bezpieczna wymiana informacji płatniczych, zarządzanie oszustwami i ryzykiem, aplikacje i zestawy narzędzi programistycznych, odporność oraz przetwarzanie z zachowaniem prywatności. W sierpniu 2026 r. EBC poinformował, że prace nad funkcjonalnością offline obejmują badanie bezpiecznego sprzętu w smartfonach, w tym wbudowanych elementów Secure Elements i kart eSIM, przed pilotażem zaplanowanym na drugą połowę 2027 r. Zobacz stronę EBC dotyczącą postępów prac nad cyfrowym euro oraz aktualizację standardów offline EBC z 18 sierpnia 2026 r . Plany te nadal podlegają europejskiemu procesowi legislacyjnemu i decyzyjnemu, dlatego należy je traktować jako prace projektowe, a nie jako dowód ostatecznego wydania systemu.
Główna lekcja: infrastruktura CBDC to system systemów
Księga rachunkowa jest ważna, ale stanowi tylko jedną warstwę. Produkcyjna platforma CBDC musi koordynować emisję pieniądza, rozliczenia, pośredników, tożsamość, prywatność, interfejsy API, urządzenia użytkowników, akceptację handlową, cyberbezpieczeństwo, ryzyko offline, odzyskiwanie i zarządzanie prawne. Najbardziej wiarygodne projekty zaczynają się zatem od wymagań i ról operacyjnych, a następnie dobierają technologię, która spełnia te wymagania – a nie odwrotnie.
Dla czytelników porównujących propozycje CBDC, najbardziej przydatne są konkretne pytania: Kto obsługuje księgę rachunkową? Kto widzi tożsamość użytkownika? Co się stanie, jeśli bank lub sieć będą niedostępne? Czy użytkownicy będą mogli odzyskać środki po utracie urządzenia? W jaki sposób system zapobiega podwójnemu wydawaniu w trybie offline? Czy wielu dostawców może łączyć się za pomocą wspólnych interfejsów? I czy architektura może ewoluować bez naruszania integralności pieniądza banku centralnego? Te pytania ujawniają znacznie więcej na temat jakości projektu CBDC niż to, czy projekt używa terminu „blockchain”.