Jak działa samogotujący się ryż? Czy to prawdziwy ryż?

Samogotujący się ryż, znany również jako samogotujący się lunchbox, może gotować się sam, bez użycia kuchenki gazowej lub elektrycznej.

Jak działa samogotujący się ryż?

Sekret samogotującego się ryżu tkwi w samogotującym się opakowaniu umieszczonym na dnie plastikowego pudełka. Po wlaniu wody składniki w opakowaniu z funkcją samozagotowania biorą udział w reakcji chemicznej, która w krótkim czasie wytwarza dużą ilość ciepła, podgrzewając wodę i gotując jedzenie.

Ten samozagotowujący się zestaw zawiera głównie tlenek wapnia (wapno palone), ziemię okrzemkową, węgiel aktywny, proszek żelaza, proszek aluminiowy, siarczan sodu itp. Spośród nich tlenek wapnia jest głównym składnikiem grzewczym, który pomaga rozproszyć składniki grzewcze, reaguje z wodą w celu wytworzenia ciepła i eliminuje zapachy podczas ogrzewania. Proszek żelaza i proszek aluminiowy również ulegają reakcjom utleniania w środowisku zasadowym. W obu przypadkach może dojść do uwolnienia dużej ilości ciepła.

W przypadku samogotującego się ryżu stosuje się zasadę wytwarzania ciepła poprzez kontakt wapna palonego z wodą, co umożliwia podgrzanie potrawy.

Samogotujący się ryż – czy to, co jesz, to prawdziwy ryż?

Dlaczego ugotowanie ryżu w urządzeniu do gotowania ryżu trwa zazwyczaj co najmniej 30 minut, a w urządzeniu automatycznie gotującym ryż zajmuje tylko kilka minut?

W rzeczywistości „ryż” zawarty w samodzielnie ugotowanym ryżu nie jest prawdziwym ryżem, lecz ryżem rekombinowanym. Proces produkcji samodzielnie ugotowanego ryżu obejmuje mielenie surowców (ryż łamany lub ryż), dodawanie składników (mąki z ryżu kleistego, mąki pszennej itp.) i dodatków spożywczych (substancji nawilżających, emulgatorów itp.), a następnie gotowanie na parze i gotowanie poprzez wytłaczanie w wysokiej temperaturze, a na koniec chłodzenie i formowanie.

Struktura skrobi w tym rekombinowanym ryżu uległa zmianie, dlatego czas gotowania jest znacznie krótszy w porównaniu do oryginalnego ryżu.

Dodanie tak wielu składników nie tylko zmienia skład oryginalnego ryżu, dzięki czemu gotuje się on szybciej, ale również zmienia wartości odżywcze samodzielnie ugotowanego ryżu.

Proces trawienia skrobi w układzie pokarmowym człowieka polega na hydrolizie skrobi przez amylazę do oligosacharydów, disacharydów i monosacharydów. W przypadku ryżu samogotowanego skrobia ulega częściowemu rozłożeniu i zawiera więcej disacharydów i oligosacharydów niż zwykły ryż, ponieważ jest wytwarzana przy użyciu technologii ekstruzji rekombinacyjnej. Dlatego proces produkcji samodzielnie ugotowanego ryżu zastąpi część pracy enzymów trawiennych. Dzięki temu ugotowany własnoręcznie ryż jest łatwiejszy do strawienia, ale poziom cukru we krwi po posiłku składającym się z takiego rodzaju ryżu będzie wyższy niż po posiłku złożonym ze zwykłego ryżu. Jest to dobre dla osób z niedostateczną ilością wydzielin trawiennych, ale nieodpowiednie dla osób z nieprawidłowym poziomem cukru we krwi.

Proces ekstruzji w wysokiej temperaturze powoduje również utratę części witamin z grupy B w samougotowanym ryżu – utrata witaminy B1 i witaminy B2 może wynieść odpowiednio 53,8% i 19,4%, co zmniejsza strawność białka roślinnego i wykorzystanie aminokwasów.